Pere Cervantes – Op zoek naar mijn vader 

Pere Cervantes – Op zoek naar mijn vader een nieuw boek dat ik mocht lezen en natuurlijk wil ik dit vanuit het Spaans vertaald boek graag met jullie delen. Lees er snel meer over

De jongen met de filmrollen  

Pere Cervantes – Op zoek naar mijn vader is een titel die goed past bij het boek. Dat is immers wat de hoofdpersoon gedurende het hele verhaal bezighoudt. De oorspronkelijk Spaanse titel El chico de las bobinas (De jongen met de filmrollen)spreekt echter meer tot de verbeelding. Het leven van Nil Roig is namelijk verweven met dat van zijn vrienden in het verhaal én met dat van zijn vader door film. Film bezorgt hun werk, film biedt een vlucht uit de afschuwelijke werkelijkheid, film troost hen, door film vinden ze liefde en film geeft hen hoop, houdt hen op de been. De bioscoop is een schuilplaats, letterlijk en figuurlijk, waarin de personages eventjes de bittere realiteit kunnen vergeten. Dit boek is een eerbetoon aan het filmtheater, een hommage aan de zevende kunst. 

Het verhaal bestaat uit 4 delen met als titel de volgende jaartallen: 1945, 1947, 1949 en 2021. In de delen over de veertiger jaren lezen we hoe de personages proberen te overleven in het naoorlogse Barcelona. In 2021 komen we te weten wat er van de hoofdpersoon is terechtgekomen. 

Moord 

Op zijn dertiende verjaardag wordt een moord gepleegd in het trappenhuis van het appartementencomplex waarin Nil met zijn moeder Soledad woont. Voordat het slachtoffer zijn laatste adem uitblaast, geeft hij Nil een zeldzaam verzamelplaatje met daarop het portret van een vooroorlogse acteur. Daarbij noemt hij de naam David. Nils vader, David Roig, is verdwenen op de dag dat Franco aan de macht kwam in Barcelona. Nil weet zeker dat zijn vader nog leeft en dat het geheimzinnige plaatje de sleutel is om zijn pa terug te vinden.  

“Hij zou nooit begrijpen waarom God gewoon in Zijn zetel was blijven zitten en hen had overgeleverd aan die generaal van één meter drieënzestig die zijn vader uit zijn leven had weggerukt.” 

Het leven was zwaar onder het Franco-regime, waarin angst de boventoon voerde. Een personage als inspecteur Valiente die, gedreven door haat en wraakgevoelens, de buurt onveilig maakt, levert een belangrijk aandeel in het veroorzaken en in stand houden van die angst. Met hem in de buurt zijn Nil en zijn moeder hun leven niet zeker. 

Barcelona en zijn inwoners zijn er ernstig aan toe: “Het was min of meer gelukt om de sporen van de oorlog te verdoezelen, maar zoals rimpels door het verstrijken van de jaren steeds dieper worden, wist dat sombere Barcelona zijn ontgoocheling niet te verbergen.” 

Heldinnen 

Alle personages in het verhaal, zowel de sympathieke als de slechteriken,  zijn gehavend en gekwetst  door de oorlog en de naweeën ervan. Elk van hen probeert zich op zijn of haar eigen manier door alle ellende heen te slaan en sterk te blijven. Soledad denkt aan haar man, die hun gezin heeft verlaten om te vechten voor de goede zaak en tegen wie ze intussen wrok koestert. 

“Want de werkelijke helden waren de vrouwen die hun lichaam verkochten op de hoeken van de hoerenbuurt, die zwarte handel dreven zoals zij of die werkend als paarden hun rug en hun knieën in de vernieling hielpen. Maar daar had niemand het over in La Vanguardia, in de cafés van Poble-Sec en in al die hoorspelen. Het ging onveranderlijk over de mannen, om degenen die oorlogen begonnen en voerden en die de vrouwen hadden veranderd in verslagenen. Maar Soledad was het zat om een van hen te zijn.” 

Pere Cervantes zegt in een interview hierover: 

“Vrouwen zijn voortdurend aan het opbouwen wat mannen verwoest hebben. Er zijn geen straten naar hen vernoemd of standbeelden voor hen opgericht, maar het zijn wel degelijk heldinnen.” 

Het kamp van de ontgoochelden 

Cervantes heeft oog voor detail Hij weet op ingenieuze wijze en met weinig woorden de íntrieste sfeer en miserie te beschrijven die vele burgers in Barcelona in de jaren veertig doormaakten. 

“In die tijd waren de overwonnenen door een soort onzichtbare band verbonden. Het maakte niet uit wat de oorzaak was van hun toestand: als ze hongerleden of als ze elke dag huilden om iemand die er niet meer was en hun bedroefde blikken elkaar kruisten, hoefde je verder niets meer te zeggen. Allemaal behoorden ze tot het kamp van de ontgoochelden, mensen die door het leven uit de zon waren verdreven en waarschijnlijk alleen nog maar een kwetsende troosteloze koude zouden ervaren.” 

Aan de ene kant is het een gruwelijk boek over mensen die creperen, mensen die op afschuwelijke wijze hun macht misbruiken door anderen te verraden, vernederen, folteren en doden.   

Maar aan de andere kant zijn er lichtpuntjes en is er hoop. De personages klampen zich aan het leven vast door hun gesprekken over films, door bioscoopbezoeken, door alles in het werk stellen om de film te behouden en niet het onderspit laten delven door alle tegenspoed. Film geeft zin aan hun leven en zij houden de film levend, als het moet door clandestiene activiteiten.  

Schrijver  

Pere Cervantes (Barcelona, 1971) is auteur en scenarioschrijver. Hij heeft rechten gestudeerd en voor de Verenigde Naties gewerkt. Daarna is hij jarenlang politieagent geweest en begon hij met schrijven. Intussen heeft hij tien romans geschreven. Op zoek naar mijn vader is het eerste dat in het Nederlands is vertaald.  

Tot slot 

A.W. Bruna Uitgevers 
Eerste druk 2022 
Vertaald uit het Spaans 
478 pagina`s  

Pere Cervantes – Op zoek naar mijn vader is verkrijgbaar bij Bol.com en Bruna

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *