Heather Morris – De tatoeëerder van Auschwitz 

Heather Morris – De tatoeëerder van Auschwitz. Het verhaal van de uitzonderlijke liefde tussen gevangene 32407 en 4562. Weer een mooi boek dat ik met jullie mag delen. lees hier snel meer over.

Inhoud  

Het verhaal start in april 1942 als de 24-jarige hoofdpersoon Lale per trein naar Auschwitz vervoerd wordt. Als hij daar door de poort loopt, ziet hij de woorden “Arbeit macht frei” erboven staan: 

“Arbeid bevrijdt. Hij weet niet waar hij is of wat voor werk hij moet gaan doen, maar het idee dat het hem zal bevrijden, komt hem voor als een zieke grap.” 

Lale is een dappere jongeman die meteen vanaf het begin zijn ogen en oren goed de kost geeft. En al vrij snel krijgt hij een baantje als tatoeëerder, wat hem allerlei privileges oplevert, waaronder een betere slaapplaats en beter voedsel. Zoveel hij kan, probeert hij zijn oud-kampgenoten uit de barak wat extra eten toe te stoppen. In zijn rol als tatoeëerder moet hij op een dag een meisje een nummer geven: 4562. Normaal kijkt hij zijn slachtoffers niet aan, maar deze keer wel en hij is op slag verliefd.

Baretski, de toezichthouder van Lale, helpt hem om in contact te komen met Gita. Officier Baretski, sadistisch van aard, is steeds in de buurt en schept er duidelijk genoegen in om zijn autoriteit te laten gelden. Lale zet intussen een handeltje op. Hij weet aan sieraden, geld en edelstenen te komen die zijn afgepakt van gevangenen en ruilt dit voor voedsel en medicijnen, waarmee hij anderen in het kamp helpt. 

Transporten

Het aantal transporten naar Auschwitz-Birkenau neemt toe, er komen nu ook ouderen, vrouwen en kinderen en Herr Doktor Mengele verschijnt ten tonele. 

In 1944 volgen zware maanden. Vele gevangenen sterven: door ziektes, ondervoeding en kou. Anderen worden geëlektrocuteerd of neergeschoten tijdens ontsnappingspogingen. Gaskamers en crematoria draaien overuren. Lale heeft het erg druk met de tienduizenden gevangenen die aankomen, zijn illegale handel wordt opgerold en hij wordt gestraft. De groep zigeuners uit zijn blok met wie hij vriendschap gesloten heeft, wordt afgevoerd, waarschijnlijk richting gaskamers. 

Tegen het einde van 1944 druppelen berichten binnen dat de Russen in aantocht zijn. De transporten stoppen, de SS’ers gedragen zich vreemd. Het kamp wordt opgeheven en vrouwen en mannen worden apart naar andere kampen vervoerd. Gita weet te ontsnappen, Lale uiteindelijk ook. Enkele jaren later worden zij herenigd. Ze trouwen en krijgen een zoon.

Mening  

Morris’ schrijfstijl is nogal simplistisch en clichématig: 

“Zondag ziet hij haar. Hij herkent haar meteen. Ze lopen naar elkaar toe, Lale in zijn eentje en zij met een groep meisjes, allemaal met geschoren hoofden, allemaal gehuld in dezelfde eenvoudige kleding. Het enige wat haar onderscheidt, zijn haar ogen. Zwart – nee, bruin. Het donkerste bruin dat hij ooit heeft gezien. Voor de tweede keer kijken ze elkaar in de ziel. Lales hart slaat een slag over. Hun blikken grijpen in elkaar.” 

De tijd, de plek en het verhaal dat gebaseerd is op echte gebeurtenissen, lenen zich bij uitstek om een aangrijpend en indringend boek te schrijven. Morris is hier helaas niet in geslaagd. Waarschijnlijk komt dit doordat de schrijver vooral registreert, uitlegt en beschrijft hoe afschuwelijk het allemaal is. De lezer hoeft niet tussen de regels door te lezen, hoeft geen beeldend taalgebruik te interpreteren, hoeft zijn eigen verbeelding niet te gebruiken om zich een voorstelling te maken van de gebeurtenissen en de personages. Daardoor voelde ik me als lezer buitenspel gezet: er werd van mij niet meer verwacht dan lezen, het denken werd door de schrijver voor mij gedaan. Dat maakte dat ik me niet betrokken voelde in het verhaal en bij de personages en dat verdienen ze niet! 

Schrijver  

Heather Morris is geboren in New-Zealand, maar woont en werkt tegenwoordig in Melbourne, Australië. Ze is getrouwd en heeft drie volwassen kinderen. The Tattooist of Auschwitz is haar debuutroman. Daarna volgen enkele andere boeken die zich eveneens afspelen in een concentratiekamp: Cilka’s journey en Three sisters. De boeken zijn gebaseerd op de verhalen die mensen zoals Lale haar verteld hebben. De ontmoetingen die ze met deze holocaust-overlevers had, vormen ook de basis voor haar non-fictie werk Stories of hope.  

“Stories are wat connect us, and remind us that hope is always possible.” 

Tot slot

Heather Morris – De tatoeëerder van Auschwitz 
Uitgeverij Harper Collins 
Eerste druk 2018 
317 pagina`s  
Dit boek is verkrijgbaar oa bij Bol.com en Bookspot

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.